Własny klucz API — dlaczego i jak go ustawić

Odczyt dokumentów i asystent korzystają z modelu językowego. Aplikacja nie pośredniczy w dostępie do niego — używa klucza, który podajesz w ustawieniach.

Dlaczego tak

Trzy powody, wszystkie praktyczne:

• Rozliczasz się bezpośrednio z dostawcą modelu, po jego cenniku, bez naszej marży pośrodku.
• Widzisz swoje zużycie w panelu dostawcy, co do zapytania.
• Umowa o powierzeniu danych jest między Tobą a dostawcą modelu. Przy dokumentach objętych tajemnicą handlową to nie drobiazg — dział prawny zwykle pyta o to w pierwszej kolejności.

Gdzie go wpisać

Ustawienia → Pakiet i AI, pole „Klucz API”. Wpisuje go właściciel konta; edytor i czytający tej sekcji nie widzą.

Klucz leży w bazie zaszyfrowany i po zapisaniu nie da się go odczytać — w polu widać wyłącznie cztery ostatnie znaki, żeby rozpoznać, który jest wpisany. Puste pole niczego nie kasuje; do usunięcia klucza służy osobny znacznik pod polem.

Co się dzieje bez klucza

Cała reszta aplikacji działa normalnie: kartoteka, dokumenty, deklaracje, eksport. Wyłączony zostaje odczyt dokumentów i asystent — wartości trzeba wtedy wpisywać ręcznie.

Ile to kosztuje

Zależy od liczby i wielkości dokumentów. Rząd wielkości: kilka groszy za typowy dokument tekstowy, więcej za wielostronicowy skan.

Aplikacja nie nakłada żadnego limitu zapytań — skoro rachunek jest Twój, nie ma czego reglamentować. Pokazuje tylko licznik: ile zapytań poszło w tym miesiącu, ile w poprzednim i na co się rozłożyły. Limit wydatków ustaw w panelu dostawcy modelu — to jedyne miejsce, w którym da się go postawić.