Jak długo przechowywać deklarację i dokumentację PPWR?
Dokumentację techniczną i deklarację zgodności UE PPWR należy przechowywać przez 5 lat w przypadku opakowań jednorazowego użytku oraz przez 10 lat w przypadku opakowań wielokrotnego użytku. Kluczowe jest jednak nie tylko samo „5 albo 10 lat”, lecz również prawidłowe ustalenie początku tego okresu. Dla obowiązków wytwórcy punktem odniesienia jest dzień wprowadzenia danego opakowania do obrotu. W praktyce oznacza to, że przy kolejnych wersjach opakowania firma nie powinna usuwać starej dokumentacji tylko dlatego, że wdrożyła nową specyfikację.
PPWR rozdziela także obowiązki wytwórcy, importera i innych podmiotów gospodarczych. Wytwórca odpowiada za zachowanie dokumentacji technicznej i deklaracji zgodności UE, importer przechowuje kopię deklaracji i musi zapewnić dostępność odpowiedniej dokumentacji, a art. 22 wprowadza dodatkowy obowiązek utrzymania informacji pozwalających odtworzyć łańcuch dostaw.
Jak długo przechowywać dokumentację techniczną i deklarację PPWR?
Art. 15 PPWR przewiduje dwa podstawowe okresy przechowywania zależne od charakteru opakowania.
| Rodzaj opakowania | Dokumentacja techniczna | Deklaracja zgodności UE | Punkt odniesienia |
|---|---|---|---|
| Opakowanie jednorazowego użytku | 5 lat | 5 lat | Od dnia wprowadzenia opakowania do obrotu |
| Opakowanie wielokrotnego użytku | 10 lat | 10 lat | Od dnia wprowadzenia opakowania do obrotu |
Jest to podstawowa zasada, którą warto wprowadzić do procedury retencji dokumentacji PPWR.
Nie należy natomiast traktować tej tabeli jako automatycznej zgody na usunięcie wszystkich plików pięć lat po stworzeniu pierwszej deklaracji. Przy produktach pozostających długo na rynku trzeba również uwzględnić kolejne momenty wprowadzania opakowań do obrotu oraz historię poszczególnych wersji.
Od kiedy liczyć 5 lub 10 lat przechowywania dokumentacji PPWR?
Dla dokumentacji technicznej i deklaracji wytwórcy punktem odniesienia jest wprowadzenie opakowania do obrotu, a nie data utworzenia pliku PDF, data wykonania badania ani data podpisania umowy z dostawcą.
To rozróżnienie ma duże znaczenie.
Dokumentacja może zostać przygotowana w czerwcu, deklaracja podpisana w lipcu, a pierwsze opakowanie objęte tą oceną wprowadzone do obrotu dopiero we wrześniu.
Nie powinno się więc budować systemu retencji wyłącznie na polu:
„data utworzenia dokumentu”.
System powinien znać również okres, w którym dana wersja opakowania była faktycznie wprowadzana do obrotu.
Co oznacza „wprowadzenie do obrotu” w PPWR?
Wprowadzenie do obrotu oznacza pierwsze udostępnienie opakowania na rynku Unii.
PPWR odróżnia pierwsze wprowadzenie opakowania do obrotu od późniejszego udostępniania go przez kolejne podmioty w łańcuchu.
Ma to znaczenie przy obliczaniu okresów przechowywania, ponieważ nie należy automatycznie liczyć nowego pięcioletniego okresu przy każdym kolejnym odsprzedaniu tego samego egzemplarza przez hurtownika lub detalistę.
Z drugiej strony przy produkcji seryjnej kolejne jednostki danego typu mogą być wprowadzane do obrotu przez długi czas. Dlatego praktyczny system archiwizacji powinien uwzględniać historię obowiązywania konkretnej wersji, a nie tylko datę pierwszego uruchomienia projektu.
Co dokładnie powinien przechowywać wytwórca PPWR?
Obowiązek nie dotyczy wyłącznie końcowej deklaracji zgodności. Wytwórca powinien zachować również dokumentację techniczną stanowiącą podstawę wykazania zgodności.
W praktyce dla konkretnego typu opakowania archiwum może obejmować:
- deklarację zgodności UE,
- opis i identyfikację typu opakowania,
- specyfikację techniczną,
- rysunki i dokumentację konstrukcyjną,
- informacje o składzie materiałowym,
- dokumenty dotyczące komponentów,
- raporty z badań,
- obliczenia i wyniki ocen,
- informacje o zastosowanych normach i specyfikacjach,
- dokumenty otrzymane od dostawców,
- oceny dotyczące właściwych wymagań PPWR,
- historię zmian wpływających na zgodność.
Nie każdy z tych dokumentów musi występować w identycznej formie dla każdego opakowania. Zakres powinien odpowiadać konkretnemu typowi i wymaganiom mającym do niego zastosowanie.
Załącznik VII PPWR – czego nie warto oddzielać od dokumentacji technicznej?
Załącznik VII opisuje procedurę oceny zgodności i zakres dokumentacji technicznej.
Z punktu widzenia archiwizacji najważniejsza jest możliwość odtworzenia całego toku oceny.
Po kilku latach firma powinna być w stanie odpowiedzieć:
- którego opakowania dotyczył raport,
- jaka wersja materiału była wtedy stosowana,
- jakie wymaganie oceniano,
- według jakiej metody,
- jaki był wynik,
- kto zatwierdził ocenę,
- która deklaracja została na tej podstawie sporządzona.
Sam folder zawierający kilkadziesiąt raportów PDF bez powiązania z typem i wersją opakowania nie daje takiej identyfikowalności.
Czy trzeba przechowywać stare wersje deklaracji zgodności?
Tak – jeżeli starsza deklaracja dotyczyła opakowań, które zostały już wprowadzone do obrotu i nadal znajduje się w wymaganym okresie przechowywania, nie należy jej usuwać tylko dlatego, że przygotowano nową wersję.
Wyobraźmy sobie:
- wersja opakowania V1 obowiązuje w latach 2026–2028,
- od marca 2028 r. firma zmienia materiał i przechodzi na V2,
- dla V2 przeprowadzono nową ocenę i wystawiono nową deklarację.
Dokumentacja V1 nadal może być potrzebna do wykazania zgodności opakowań wprowadzonych do obrotu wcześniej.
Zastąpienie deklaracji V1 dokumentem V2 nie powoduje, że historia wcześniejszego wariantu przestaje istnieć.
Czy deklaracja PPWR jest „ważna przez 5 lat”?
Nie należy tak interpretować okresu przechowywania.
Pięć albo dziesięć lat to obowiązek retencji dokumentacji, a nie gwarantowany okres niezmienności deklaracji.
Deklaracja może wymagać aktualizacji znacznie wcześniej, jeżeli zmieni się na przykład:
- materiał opakowania,
- konstrukcja,
- powłoka,
- etykieta mająca znaczenie dla oceny,
- zamknięcie,
- dostawca i właściwości materiału,
- norma lub specyfikacja będąca podstawą oceny,
- wymaganie PPWR mające zastosowanie do opakowania.
Może więc istnieć deklaracja, którą trzeba zastąpić po kilku miesiącach, ale której starą wersję trzeba nadal archiwizować przez wymagany okres.
Jak długo importer przechowuje deklarację zgodności PPWR?
Importer ma własny obowiązek dotyczący kopii deklaracji zgodności UE.
Art. 18 przewiduje przechowywanie przez importera kopii deklaracji przez odpowiedni okres:
- 5 lat dla opakowania jednorazowego użytku,
- 10 lat dla opakowania wielokrotnego użytku.
Importer powinien również zapewnić, aby dokumentacja techniczna mogła zostać udostępniona właściwym organom.
To istotne rozróżnienie: importer nie musi być podmiotem, który pierwotnie sporządził całą dokumentację techniczną, jeżeli nie jest wytwórcą. Musi jednak zorganizować proces tak, żeby organ nie usłyszał:
„Dokumenty są u producenta w Chinach i nie wiemy, czy uda się je zdobyć.”
Czy importer musi mieć u siebie pełną dokumentację techniczną?
PPWR rozróżnia przechowywanie kopii deklaracji od zapewnienia dostępności dokumentacji technicznej.
Dlatego warto w procedurze importowej rozdzielić:
| Element | Praktyczna odpowiedzialność importera |
|---|---|
| Kopia deklaracji zgodności UE | Przechowywana przez wymagany okres |
| Dokumentacja techniczna | Musi być możliwa do udostępnienia właściwemu organowi |
| Dane wytwórcy | Powinny być jednoznacznie zidentyfikowane |
| Aktualna wersja opakowania | Importer powinien wiedzieć, której wersji dotyczą dokumenty |
Z punktu widzenia zarządzania ryzykiem importer może oczywiście zdecydować się na przechowywanie większej części dokumentacji we własnym systemie, nawet jeżeli określone materiały pozostają formalnie u wytwórcy.
Czy upoważniony przedstawiciel może przechowywać dokumentację PPWR?
Art. 17 pozwala wytwórcy ustanowić upoważnionego przedstawiciela w drodze pisemnego upoważnienia.
Jednym z zadań powierzonych przedstawicielowi może być utrzymywanie deklaracji zgodności UE i dokumentacji technicznej do dyspozycji organów nadzoru rynku przez wymagany okres.
Nie należy jednak mylić przechowywania i udostępniania dokumentów z obowiązkiem ich pierwotnego sporządzenia.
Sporządzenie dokumentacji technicznej pozostaje elementem obowiązków wytwórcy i nie może zostać po prostu „przerzucone” na przedstawiciela jako sposób pozbycia się odpowiedzialności.
Art. 22 PPWR – 5 i 10 lat dotyczy również identyfikowalności
Przechowywanie dokumentacji technicznej to nie jedyny obowiązek retencyjny PPWR.
Art. 22 wymaga, aby podmioty gospodarcze mogły na żądanie organów nadzoru rynku wskazać odpowiednich uczestników łańcucha dostaw.
Chodzi między innymi o możliwość ustalenia:
- kto dostarczył firmie dane opakowanie lub produkt w opakowaniu,
- komu firma następnie takie opakowanie lub produkt dostarczyła.
Dla informacji identyfikacyjnych PPWR również stosuje horyzont:
- 5 lat dla opakowań jednorazowego użytku,
- 10 lat dla opakowań wielokrotnego użytku.
Jest to jednak odrębny obowiązek od przechowywania dokumentacji technicznej.
Dokumentacja techniczna a identyfikowalność – czego nie mieszać?
| Obszar | Co pozwala wykazać? |
|---|---|
| Dokumentacja techniczna | Dlaczego opakowanie uznano za zgodne |
| Deklaracja zgodności UE | Formalne oświadczenie wytwórcy o wykazanej zgodności |
| Identyfikowalność z art. 22 | Od kogo opakowanie pochodziło i komu zostało dostarczone |
| Historia wersji | Jaki wariant był stosowany w określonym czasie |
Firma może posiadać doskonały raport laboratoryjny, a mimo to mieć problem podczas kontroli, jeżeli nie potrafi wskazać, do którego wariantu materiału raport się odnosił.
Zmiana dostawcy nie jest powodem do usunięcia starej dokumentacji
Jeżeli wcześniejszy dostawca dostarczał opakowania, które zostały wprowadzone do obrotu, dokumentacja dotycząca tych wariantów nadal może być potrzebna.
Przykład:
- do grudnia 2027 r. karton dostarcza firma A,
- od stycznia 2028 r. ten sam format pochodzi od firmy B,
- nowy materiał ma nieco inną gramaturę i specyfikację.
W takiej sytuacji rozsądnie jest stworzyć nową rewizję opakowania i zachować dokumenty firmy A w historycznej wersji, zamiast zastąpić je dokumentami firmy B.
Podczas późniejszej kontroli może być konieczne wykazanie zgodności partii wprowadzonej do obrotu jeszcze za czasów pierwszego dostawcy.
Zmiana materiału lub konstrukcji – nowa ocena nie kasuje starej
Jeżeli zmiana może wpływać na zgodność, art. 15 wymaga jej uwzględnienia w systemie zgodności produkcji.
Praktycznie warto więc prowadzić dokumentację w modelu:
typ opakowania → wersja → okres obowiązywania → dokumentacja → deklaracja.
Przykładowo:
| Wersja | Zmiana | Okres stosowania | Status dokumentacji |
|---|---|---|---|
| BX-01 V1 | Pierwsza konstrukcja | 09.2026–02.2028 | Archiwalna – nadal przechowywana |
| BX-01 V2 | Zmiana gramatury tektury | 03.2028–11.2029 | Archiwalna – nadal przechowywana |
| BX-01 V3 | Zmiana kleju i dostawcy | od 12.2029 | Aktualna |
Dzięki temu nie trzeba później zgadywać, który raport odpowiadał której partii opakowania.
Jak liczyć okres przechowywania, gdy ten sam typ opakowania jest sprzedawany przez kilka lat?
To jeden z praktycznych problemów, którego samo hasło „5 lat od wprowadzenia do obrotu” nie rozwiązuje.
Jeżeli ta sama wersja opakowania jest wprowadzana do obrotu nie jednorazowo, ale regularnie przez trzy lata, firma nie powinna ustawiać automatycznego usunięcia dokumentacji pięć lat po pierwszym dniu sprzedaży.
W praktyce bezpieczny model zarządzania polega na zapisaniu dla każdej wersji:
- daty rozpoczęcia wprowadzania do obrotu,
- daty zakończenia wprowadzania tej wersji,
- daty granicznej retencji dokumentacji.
Dzięki temu dokumenty dotyczące jednostek wprowadzonych do obrotu później nie zostaną usunięte zbyt wcześnie.
Czy po zakończeniu sprzedaży można usunąć dokumentację PPWR?
Nie od razu.
Koniec sprzedaży albo zakończenie produkcji nie powoduje automatycznego zakończenia obowiązku archiwizacyjnego dla opakowań, które zostały już wprowadzone do obrotu.
Dokumentacja powinna pozostać dostępna przez wymagany okres.
Jest to szczególnie ważne w sytuacji, gdy:
- produkt pozostaje jeszcze u dystrybutorów,
- trwa reklamacja albo postępowanie wyjaśniające,
- organ bada starszą partię,
- dostawca zakończył działalność,
- firma zmieniła system informatyczny.
Migracja systemu lub zakończenie współpracy z dostawcą nie może prowadzić do utraty wymaganej dokumentacji.
Czy dokumentację PPWR trzeba przechowywać w papierze?
PPWR nie wymaga budowania magazynu segregatorów jako celu samego w sobie.
W praktyce dokumentacja może być zarządzana elektronicznie, pod warunkiem że pozostaje dostępna, czytelna, możliwa do jednoznacznego przypisania i chroniona przed niekontrolowaną zmianą lub utratą.
Cyfrowy system ma nawet kilka przewag:
- łatwiejsze wersjonowanie,
- historia zmian,
- kontrola dostępu,
- szybkie wyszukiwanie po kodzie opakowania,
- automatyczne terminy retencji,
- kopie bezpieczeństwa,
- powiązanie raportów z deklaracją.
Ryzykiem staje się natomiast sytuacja, w której pliki są przechowywane tylko na prywatnych skrzynkach mailowych pracowników.
Jak nazywać pliki PPWR, żeby po pięciu latach nadal wiedzieć, czego dotyczą?
Nazwa:
„deklaracja_final_final2.pdf”
nie jest dobrym systemem wersjonowania.
Praktyczna nazwa pliku może zawierać:
kod opakowania + wersję + typ dokumentu + datę.
Na przykład:
BX-01_V3_EU-DoC_2029-12-01.pdf
lub:
BX-01_V3_TestCompression_LAB123_2029-10-14.pdf
Jeszcze lepsze jest przechowywanie tych informacji jako metadanych w systemie, dzięki czemu zmiana nazwy pliku nie niszczy relacji pomiędzy dokumentami.
Co powinna zawierać historia wersji deklaracji PPWR?
Przy każdej zmianie warto przechowywać co najmniej:
- numer wersji deklaracji,
- datę jej wydania,
- typ opakowania,
- wersję opakowania,
- powód aktualizacji,
- osobę zatwierdzającą,
- powiązaną wersję dokumentacji technicznej,
- datę rozpoczęcia stosowania,
- datę wycofania poprzedniej wersji.
Dzięki temu można jednoznacznie wykazać, jaka deklaracja była właściwa dla opakowania wprowadzonego do obrotu w określonym dniu.
Przechowywanie dokumentacji PPWR ma sens tylko wtedy, gdy można ją szybko odnaleźć
Organ nadzoru nie musi być zainteresowany tym, czy firma „gdzieś posiada” odpowiedni raport. Liczy się możliwość przedstawienia właściwego materiału dotyczącego wskazanego opakowania.
PPWR przewiduje obowiązek współpracy z organami oraz przekazywania wymaganych informacji i dokumentacji.
W odpowiednich przypadkach przepisy przewidują również krótki, 10-dniowy termin na dostarczenie wymaganych informacji lub dokumentów.
Dlatego podczas projektowania archiwum warto sprawdzić prosty scenariusz:
„Organ podaje kod BX-01, partię z września 2027 r. i prosi o podstawę deklaracji. Czy jesteśmy w stanie w kilka minut ustalić właściwą wersję dokumentacji?”
Jak powinien wyglądać pakiet dokumentów możliwy do odtworzenia podczas kontroli?
| Element | Co powinno być możliwe do ustalenia? |
|---|---|
| Typ opakowania | Kod, wariant i wersja |
| Deklaracja zgodności | Która deklaracja obowiązywała w danym czasie |
| Dokumentacja techniczna | Na jakich dowodach oparto ocenę |
| Dostawcy | Kto dostarczył materiał lub komponent |
| Raporty | Czy dotyczą tej samej wersji produktu |
| Historia zmian | Co i kiedy zostało zmienione |
| Okres stosowania | Kiedy wersja była wprowadzana do obrotu |
Czy trzeba przechowywać osobną dokumentację dla każdego SKU?
Nie można wyprowadzić takiej zasady wyłącznie z liczby SKU.
Kluczowy jest typ opakowania i zakres oceny zgodności.
Kilka SKU może korzystać z tego samego typu opakowania. Z drugiej strony pozornie ten sam karton może występować w kilku wersjach materiałowych wymagających osobnego śledzenia.
System retencji powinien więc opierać się na relacji:
SKU → typ opakowania → wersja → dokumentacja → deklaracja.
Dzięki temu nie trzeba bez potrzeby kopiować tego samego raportu do setek folderów SKU.
Jak archiwizować PPWR przy setkach typów opakowań?
Przy małej liczbie dokumentów można korzystać z dobrze uporządkowanej struktury katalogów.
Przy setkach lub tysiącach wariantów problemem stają się jednak relacje.
Jeden raport może dotyczyć:
- jednego materiału,
- kilku typów opakowań,
- konkretnej wersji dostawcy,
- określonego zakresu czasu.
Kopiowanie tego samego pliku do 40 folderów powoduje później problem: która kopia jest aktualna?
Lepszy model to:
jeden dokument źródłowy → relacje do wielu opakowań → zapis wersji i okresu obowiązywania.
Jak zbudować politykę retencji dokumentacji PPWR?
Dobra procedura nie powinna ograniczać się do zdania „dokumenty przechowujemy 5 lub 10 lat”.
Powinna określać:
- które dokumenty są objęte archiwizacją,
- kto odpowiada za ich zapisanie,
- jak identyfikowany jest typ opakowania,
- jak oznaczane są wersje,
- jak zapisuje się datę rozpoczęcia i zakończenia stosowania wersji,
- jak obliczany jest termin retencji,
- kto może zmieniać dokumenty,
- kto zatwierdza nową wersję,
- jak tworzone są kopie bezpieczeństwa,
- jak wygląda procedura przekazania dokumentacji organowi,
- kiedy dokument może zostać ostatecznie usunięty.
Czy warto przechowywać dokumentację dłużej niż wymagane 5 lub 10 lat?
PPWR określa wymagane okresy retencji, ale wewnętrzna polityka firmy może przewidywać dłuższe przechowywanie, jeżeli istnieje ku temu uzasadnienie biznesowe lub prawne.
Mogą mieć znaczenie między innymi:
- okres życia produktu,
- długie umowy z klientami,
- postępowania reklamacyjne,
- inne przepisy sektorowe,
- wewnętrzne zasady jakości,
- trwające postępowanie kontrolne lub spór.
Nie należy jednak prezentować dłuższego okresu wynikającego z procedury firmy jako dodatkowego obowiązku samego PPWR.
Najczęstsze błędy przy przechowywaniu dokumentacji PPWR
- liczenie 5 lat od daty utworzenia deklaracji zamiast od właściwego zdarzenia rynkowego;
- usuwanie starej wersji po wystawieniu nowej deklaracji;
- traktowanie 5 lat jako okresu „ważności” deklaracji;
- przechowywanie wyłącznie końcowego PDF bez materiału dowodowego;
- brak informacji, której wersji opakowania dotyczy raport;
- nadpisywanie starego pliku nową specyfikacją;
- brak historii zmian dostawcy;
- brak powiązania dokumentów z datą stosowania wersji;
- przechowywanie plików tylko w skrzynce e-mail byłego pracownika;
- brak kopii deklaracji po stronie importera;
- mylenie dokumentacji technicznej z informacjami identyfikacyjnymi z art. 22;
- brak procedury szybkiego odtworzenia dokumentacji podczas kontroli.
Przechowywanie dokumentacji PPWR – checklista
- Ustal, czy opakowanie jest jednorazowe czy wielokrotnego użytku.
- Przypisz odpowiedni okres 5 lub 10 lat.
- Zapisz datę lub okres wprowadzania danej wersji do obrotu.
- Zachowaj deklarację zgodności UE.
- Zachowaj dokumentację techniczną będącą jej podstawą.
- Powiąż raporty i dane dostawców z konkretną wersją.
- Nie usuwaj starej dokumentacji po zmianie produktu.
- Zapisuj datę zakończenia stosowania każdej rewizji.
- Kontroluj obowiązki importera dotyczące kopii deklaracji.
- Zachowuj dane potrzebne do identyfikowalności z art. 22.
- Wprowadź kopie bezpieczeństwa.
- Ogranicz możliwość nadpisywania zatwierdzonych dokumentów.
- Przetestuj możliwość odnalezienia dokumentacji po kodzie i dacie.
- Ustal odpowiedzialność za ostateczne usuwanie dokumentów po okresie retencji.
Kiedy warto zautomatyzować przechowywanie dokumentacji PPWR?
Przy kilku opakowaniach ręczna archiwizacja jest możliwa.
Problem pojawia się przy większym portfolio, gdy jeden typ ma kilka wersji, kilku dostawców i wiele raportów obowiązujących w różnych okresach.
Największą wartością systemu nie jest wtedy sam magazyn plików, ale możliwość odtworzenia historii zgodności.
Powinno być możliwe przejście:
typ opakowania → wersja → okres stosowania → dostawca → dowód → dokumentacja techniczna → deklaracja → termin retencji.
Jak długo przechowywać deklarację i dokumentację PPWR – najważniejsze wnioski
Dla opakowań jednorazowego użytku podstawowy okres przechowywania dokumentacji technicznej i deklaracji zgodności UE wynosi 5 lat. Dla opakowań wielokrotnego użytku – 10 lat.
Punktem odniesienia jest wprowadzenie opakowania do obrotu. Dlatego system archiwizacji powinien znać nie tylko datę utworzenia dokumentu, ale również wersję opakowania i okres jej faktycznego stosowania.
Nowa deklaracja nie kasuje historii poprzedniej. Zmiana dostawcy, materiału lub konstrukcji może wymagać nowej oceny, ale starsze dokumenty powinny pozostać dostępne dla opakowań, których wcześniej dotyczyły.
W praktyce najbezpieczniejszy model to:
opakowanie → wersja → okres wprowadzania do obrotu → dokumentacja → deklaracja → archiwum → termin retencji.
FAQ – przechowywanie deklaracji i dokumentacji PPWR
Jak długo przechowywać dokumentację techniczną PPWR?
Dokumentację techniczną należy przechowywać przez 5 lat w przypadku opakowania jednorazowego użytku oraz przez 10 lat w przypadku opakowania wielokrotnego użytku, licząc zgodnie z zasadami PPWR od wprowadzenia danego opakowania do obrotu.
Jak długo przechowywać deklarację zgodności PPWR?
Deklarację zgodności UE przechowuje się przez ten sam podstawowy okres: 5 lat dla opakowania jednorazowego użytku i 10 lat dla opakowania wielokrotnego użytku.
Od jakiego momentu liczyć 5 lub 10 lat?
Dla obowiązku wytwórcy punktem odniesienia jest dzień wprowadzenia opakowania do obrotu. Nie należy automatycznie liczyć okresu od daty utworzenia raportu albo podpisania deklaracji, jeżeli opakowanie zostało wprowadzone do obrotu później.
Czy importer musi przechowywać deklarację zgodności PPWR?
Tak. Importer przechowuje kopię deklaracji zgodności UE przez właściwy okres 5 albo 10 lat i powinien zapewnić możliwość udostępnienia dokumentacji technicznej właściwym organom.
Czy można usunąć starą dokumentację po zmianie opakowania?
Nie należy jej usuwać, jeżeli nadal dotyczy opakowań wprowadzonych do obrotu i nie zakończył się wymagany okres przechowywania. Nowa wersja dokumentacji powinna zostać dodana do historii, a nie nadpisywać poprzednią.
Źródła
Podstawa prawna: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych – EUR-Lex
W artykule wykorzystano w szczególności:
- art. 15 – obowiązki wytwórcy, w tym przechowywanie dokumentacji technicznej i deklaracji zgodności UE,
- art. 17 – upoważniony przedstawiciel i możliwość przechowywania dokumentów do dyspozycji organów,
- art. 18 – obowiązki importera, w tym przechowywanie kopii deklaracji zgodności i zapewnienie dostępności dokumentacji,
- art. 22 – identyfikacja podmiotów gospodarczych i okres przechowywania informacji o łańcuchu dostaw,
- art. 38 – procedura oceny zgodności,
- art. 39 – deklaracja zgodności UE,
- Załącznik VII – dokumentacja techniczna i procedura oceny zgodności,
- Załącznik VIII – struktura deklaracji zgodności UE.
Nie wiesz, czy to dotyczy Twoich opakowań?
Siedem pytań o Twoją sytuację. Wynik może brzmieć „nie potrzebujesz tego”.
Sprawdź w 2 minuty →